Tag: polskie

„Wataha 2” klisze i uprzedzenia

 

„Wataha 2” mnie zawiodła.

Zarówno jako rozrywka, jak i kryminał. To o tyle silny zawód, iż pierwszą odsłonę serialu kryminalnego przyjąłem doskonale. Świetnie napisane role, rewelacyjne zdjęcia cudownego zakątka Polski jakim są Bieszczady. A przede wszystkim uniwersalna fabuła, które może spotkać dobra recepcja poza naszym krajem. A to cecha bardzo rzadka jak chodzi o naszą kinematografię.

Co poszło źle w części drugiej?

Pierwszy odcinek części drugiej „Watahy” nie zapowiadał katastrofy. Zaczyna się z rozmachem – Straż Graniczna odnajduje masowy grób z ciałami nielegalnych migrantów. I już tutaj łapiemy się na rozczarowaniu – skąd znamy ten schemat? Nie, nie z uniwersalnej recepty Afreda Chitchocka („najpierw musi być trzęsienie ziemi, a potem napięcie musi już tylko rosnąć”). Ten schemat znamy z pierwszej części, gdzie intrygę zainicjowało morderstwo na grupie przyjaciół ze Straży Granicznej.

Continue reading „„Wataha 2” klisze i uprzedzenia”

Nienawiść

„Nienawiść” oto temat kinowy tyleż popularny, co banalnie wytarty. Jednak gdyby dobrze poszukać, to dojdziemy do wniosku, że nie ma za wiele filmów skupiających się dłużej na tym fenomenie. Nie dajmy się zwieść pozorom – nie bierzmy łatwowiernie np. chęci zemsty – jakże często eksploatowanego motywu kina sensacyjnego, czy kryminalnego – wendetty za nienawiść w sensie właściwym. Dlatego ostatnio obejrzane „Nienawiść” (La Haine, 1995) Mathieu Kassovitz a oraz „Zabij ich wszystkich” (2000) Przemysława Wojcieszka zwróciły moją uwagę. Więcej – zaniepokoiły mnie. Continue reading „Nienawiść”